Over hengelen en B.B. King

Wanneer je hengelt naar baars komt er al eens een verdwaalde aal aan je weerhaak hangen. In die situatie kan je, zeker met een aal, twee kanten uit. Of je gooit het verminkte visje terug in het water en laat het daar rotten en stinken tot z'n mistroostig levenseinde, of je maakt van de dood een deugd en mikt het ooit vreugdig zwemmende schepsel samen met bloem en wat groen in een kookpot, in de hoop dat je vrienden ervan zullen smullen.

Wel beste lezers, mij overkwam vandaag iets soortgelijks. Ik zag mijn pogingen om een lijvige cursus te memoriseren gehinderd door een aanhoudende stroom bizarre ideeën. De dwangmatige drijfveer voor mijn onbedoeld gefilosofeer was het ontdekken van de ultieme metafoor. De voor publicatie vatbare bedenksels, presenteer ik hier als leesvoer met wat groen en een geurige bloem. Want beste lezer, ik koos voor de strategie van de kookpot. Eet gerust mee.

Iedereen wil die druppel zijn die kringen maakt tot lang na z'n val.

De zwijgspiraal: geen voorbehoedsmiddel meer efficiënt tegen maatschappelijke verandering.

Liet ik u toch op uw honger zitten? Doe u tegoed aan Blues Boys King en diens heldendicht over zijn besnaarde levensgezel Lucille en vergeet al het vorige.

Punch slag en full swing voor Tiger Woods

Het kan de groten der aarde niet altijd meezitten. Tiger Woods, de eerste sportmiljardair ooit, parkeerde zijn Cadillac iets te enthousiast tegen een brandkraan aan. Na wat heen- en weergezwaai (zijn 'swing' schijnt etherisch) mocht hij stukjes boomschors van tussen zijn tanden flossen. Zonder veel erg, zo blijkt. Want inmiddels mocht Tiger het ziekenhuis en de overijverige tandartsassistentes al verlaten.

Al hadden Amerikaanse media eerst wel paniek gezaaid door 'Tiger Woods Seriously Injured in Car Accident' te koppen. In elk geval joeg het nieuws over de immens populaire golfkampioen de tellers van Google Trends naar notabele hoogtes.

Bukken voor Bukowski

Het hoeft niet altijd brandend actueel te zijn. Het hoeft ook niet altijd over Marie Vinck, Rihanna en andere figuren die veel Google-hits genereren te gaan. (Ziezo daar bent u! welkom) Nee, het mag eens over Charles Bukowski gaan.

De in 1994 overleden Amerikaanse schrijver en dichter verliet de wereld op 74-jarige leeftijd als een bijzonder controversieel en veelbesproken figuur. Zijn werk is voornamelijk autobiografisch en beschrijft in een harde en ongegeneerde stijl zijn leven. Een leven dat zich vooral in de bars van Los Angeles afspeelde.

Het volledige levensverhaal van Henry Charles Bukowski uit de doeken doen in één blogpost zou naast oneerbiedig ook volstrekt onmogelijk zijn. Maar een gedicht van de onvolprezen schrijver maakt veel goed.

So Now?

by Charles Bukowski

the words have come and gone,
I sit ill.
the phone rings, the cats sleep.
Linda vacuums.
I am waiting to live,
waiting to die.
I wish I could ring in some bravery.
it's a lousy fix
but the tree outside doesn't know:
I watch it moving with the wind
in the late afternoon sun.
there's nothing to declare here,
just a waiting.
each faces it alone.
Oh, I was once young,
Oh, I was once unbelievably
young!

uit Transit magazine, 1994

Rekenen met Michael Jackson

Wacko Jacko was een held. Dat alles wat de Amerikaanse popster aangeraakt heeft in goud veranderd is, bleek gisteren nog op een veiling in het New Yorkse Hard Rock Café. Daar werd de witte glitterhandschoen die de King Of Pop droeg tijdens een concert in 1983 verkocht aan een zakenman uit Hongkong. Over de exacte prijs die voor het hebbeding neergeteld werd, waren niet alle nieuwsbronnen het eens.

a) 255 000 pond, zo beweerde de Britse boulevardkrant the Sun
b) 350 000 dollar, zei Fox News
c) 420 000 dollar, klinkt het bij CNN
d) 235 000 euro, zeiden De Standaard, deredactie.be

Toegegeven, niet alle redacties zijn slechte rekenaars en de nieuwsmakers hebben het, zo blijkt na Google's omrekenenwerk, in essentie maar over twee verschillende bedragen.

The Sun en Cnn meldden dat de glitterglove het Hard Rock Café voor 282 176,329 euro verlaten heeft. Fox, de Vlaamse kranten en de redactie hadden het respectievelijk over 234 301,781 en 235 000 euro.

Is zo'n telfout het einde van de wereld? Helemaal niet en zeker niet bij dit onschuldige nieuwsitem. Maar er zijn nieuwsberichten waarbij een verschil van 47 874,548 euro wel van cruciaal belang kan zijn.

Met een dergelijk bedrag zouden online shoppers vandaag (op Cyber monday)overigens heel wat pret kunnen beleven.

Cultus van de politieke fossielen

Het opdissen van markante politici uit een vorig decennium lijkt zo stilaan een vaderlandse traditie te worden. De coryfeeën van weleer moesten het afgelopen jaar geen heimwee hebben naar de politieke spotlights. Eyskens, Martens, Van Rompuy en Dehaene: ze mochten allemaal een prominente rol spelen in de Grote Institutionele Crisis-show. Dat de oude garde mee aan de basis ligt van de staatsschuld en de huidige institutionele crisis, lijkt hen al lang christelijk vergeven.

Voormalig premier Wilfried Martens (CD&V) werd gisteravond door de koning ingeschakeld als bemiddelaar om een procedure uit te werken voor de communautaire onderhandelingen(DS, 21/11/09). Uit die keuze blijkt dat de vorst het hete hangijzer van de staatshervorming absoluut niet toevertrouwt aan de huidige lichting beleidsmakers.

Na de Europese promotie van Van Rompuy, is er een initiatiefnemer nodig die de staatshervorming weer uit het slop kan trekken. De kaarten voor Leterme liggen niet al te best in Wallonië, daar leverde LeSoir onlangs nog sluitend bewijs voor. Maar de vraag blijft of Wilfried Martens' onderhandelingspositie zoveel gunstiger is. Het politieke fossiel wordt er gekarikaturiseerd als een botte flamingant.

Dat niet verkozen, door de koning aangeduide figuren wezenlijke veranderingen moeten teweegbrengen, doet twijfels rijzen bij het democratisch gehalte van ons land.

Dialectiek met rockallures

Het concept van Them Crooked Vultures is eenvoudig en niet geheel onbeproefd: zet enkele doorwinterde rockmuzikanten aan het jammen en genereer een geluid dat de klanken van hun vorige bands in een gloeiende synthese overstijgt. Kortom: schep dialectiek met rockallures. Het resultaat is niet altijd innoverende toonkunst, maar wel bijna altijd een commerciële voltreffer.

Deze poging om het origineel te overklassen is niet geheel onverdienstelijk. Al hadden Josh Homme, John Paul Jones en Dave Grohl er wel een behoorlijke uitdaging aan: de leden van de ‘supergroep’ moesten respectievelijk terugblikken op het repertoire van Queens of the Stone Age, Led Zeppelin en Foo Fighters. En dan vergeten we Nirvana, Eagles of Death Metal en de onvolprezen groep Kyuss nog.

In elk geval komen Josh Homme en Dave Grohl verder dan een potje jammen met hun idool John Paul Jones. Stevige gitaarpartijen, een sobere drum en stevige baslijntjes maken van de titelloze plaat een potig schijfje pure stoner-rock. Dat het gezelschap inspiratie putte uit het eigen rockverleden, mag blijken uit de nummers.‘Elephants’ is een ontmoeting tussen Led Zeppelin en Queens of the Stone Age, Mind Eraser (No Chaser) een rendez-vous met Qotsa en Foo Fighters. ‘Scumbag Blues’ lijkt recht uit de jaren 70 geplukt en dan betovert John Paul Jones het nummer nog eens met een schitterende baslijn ook: een oorgasme voor elke rechtgeaarde bassist. Het slotnummer‘Spinning in Daffodils’ heeft iets apocalyptisch. De invloed van Josh Homme is merkbaar op de hele cd, maar vooral dit laatste nummer zou door een weinig oplettende luisteraar abusievelijk een 'voortreffelijk Queens of the Stone Age-wijsje' genoemd kunnen worden. Wat mij betreft is het overigens het beste nummer van de plaat.

Vanaf vandaag kan u zich het album aanschaffen en ik zal u niet tegenhouden.

Snelheid! Kwaliteit?

Als nieuwsminnend individu kan ik initiatieven als ihavenews.be en 4040 alleen maar toejuichen. Burgers die als nieuwsbronnen fungeren: het klinkt allemaal fantastisch democratisch, interactief en hedendaags. Een essentiële voorwaarde is wel dat met die informatie gewerkt wordt volgens de codes die van toepassing zijn op het werken met andere nieuwsbronnen. Informatie controleren is wellicht de voornaamste van die codes. Dat het persbureau in een hoax koningin Fabiola's overlijden aankondigde, is een uiting van een fundamentele fout op de Belga-redactie.

Of het Belga een les zal wezen, kan u zelf uittesten. Plaats uw meest originele nepbericht hier en kijk of Belga er wat mee aanvangt.

Het was overigens al de vierde keer dat Fabiola's overlijden aangekondigd werd. Eerder gebeurde dat al op de websites van vrt, Gazet van Antwerpen en De Morgen. Snel nieuws online brengen is prima. Daartoe gebruik maken van burgerlijke bronnen is dat ook. Maar of de journalistieke code en kwaliteit er door die snelheid aan mogen geloven is een andere kwestie.